ΠΥΡΗΝΟΚΑΡΠΑ - ΓΙΓΑΡΤΟΚΑΡΠΑ
Χειμερινό κλάδεμα
α) Το κλάδεμα πραγματοποιείται όταν οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν. Δηλαδή όταν στην περιοχή δεν επικρατεί παγετός και υψηλά επίπεδα υγρασίας.
β) Απολύμανση των εργαλείων κλαδέματος μετά από κάθε εφαρμογή.
γ) Επάλειψη των μεγάλων τομών κλαδέματος με κατάλληλες αλοιφές επούλωσης.
δ) Αφαίρεση και καταστροφή αποξηραμένων κλαδίσκων, μουμιοποιημένων καρπών και των κλάδων που φέρουν έλκη.
ε) Καθαρισμός και απολύμανση των ελκών στους βραχίονες των δέντρων.
ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΠΥΡΗΝΟΚΡΠΩΝ
Εξωασκός (Taphrina deformans)
Ο εξώασκος, γνωστός και ως «καρούλιασμα των φύλλων», προσβάλλει κυρίως τα φύλλα και δευτερευόντως τους νεαρούς βλαστούς και καρπούς. Τα προσβεβλημένα φύλλα λόγω υπερπλασίας και υπερτροφίας, παρουσιάζουν τοπική ή ολική πάχυνση του ελάσματος, «κατσάρωμα» και παραμόρφωση. Τα φύλλα σταδιακά αλλάζουν χρώμα, ακολουθεί το στάδιο του μαρασμού ,της ξήρανσης και της φυλλόπτωσης η οποία σε μεγάλη προσβολή μπορεί να είναι και πλήρης. Στους καρπούς εμφανίζονται τοπικές κιτρινοπράσινες διογκώσεις και πρόωρη πτώση. Ο μύκητας δεν ευνοείται σε θερμοκρασίες χαμηλότερες από 7 οC, ενώ μολύνσεις παρατηρούνται σε θερμοκρασίες μεταξύ 10ο και 20ο C σε συνδυασμό με υψηλή σχετική υγρασία.
Το παθογόνο διαχειμάζει στους οφθαλμούς ή σε πτυχώσεις του φλοιού των κλάδων καιτου κορμού. Η καταπολέμηση του εξώασκου γίνεται προληπτικά την χειμερινή περίοδο πριν την έναρξη της νέας βλάστησης των δέντρων μέχρι τη διόγκωση των οφθαλμών. Μετά την είσοδο του παθογόνου στους ιστούς η καταπολέμηση της ασθένειας είναι ουσιαστικά αδύνατη. Σε περίπτωση εξασθένησης του δέντρου λόγω σοβαρής προσβολής, συνιστάται η ενίσχυσή του με αζωτούχο λίπασμα, περιοδικές αρδεύσεις και αραίωση των καρπών.
Κορύνεο (Stigmina carpophilla)
Η ασθένεια προσβάλλειτα φύλλα,τους καρπούς,τους βλαστούς και λιγότερο τους οφθαλμούς καιτα άνθη. Ο μύκητας εγκαθίσταται στους επιφανειακούς ιστούς των οργάνων και προκαλεί νεκρωτικές κηλιδώσεις, μικρά έλκη στους βλαστούς και νεκρώσεις οφθαλμών. Τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα εμφανίζονται στο έλασμα των τρυφερών φύλλων και στην επιφάνεια των νεαρών καρπών. Στην πάνω πλευρά των φύλλων εμφανίζονται συνήθως κυκλικές, ερυθροκαστανές κηλίδες που βαθμιαία γίνονται καστανές και ξηραίνονται. Οι αποξηραμένοι ιστοί πέφτουν, οπότε σχηματίζονται πολλές οπές στα φύλλα συνήθως με ένα ερυθροειδές «δακτυλίδι», γνωστές ως «τρύπες από σκάγια». Αποτέλεσμα της έντονης προσβολής είναι η φυλλόπτωση. Στους μολυσμένους βλαστούς σχηματίζονται μικρές κοκκινωπές ελλειψοειδείς κηλίδες, που στην συνέχεια εξελίσσονται σε μικρά έλκη. Από τα έλκη συχνά εκκρίνεται κόμι και εάν περιβάλλουν τους κλαδίσκους προκαλείται η ξήρανσή τους. Τέλος οι οφθαλμοί μαυρίζουν και νεκρώνονται.
Για την καταπολέμηση της ασθένειας συνιστάται το ακόλουθο πρόγραμμα ψεκασμών:
- Κατά την χειμερινή περίοδο και λίγο πριν την έναρξη διόγκωσης των οφθαλμών.
- Την άνοιξη κατά την πτώση των πετάλων.
- Είκοσι (20) ημέρες μετά.
- Το φθινόπωρο κατά την πτώση των φύλλων.
Επιπλέον συνιστάται η αφαίρεση και η καταστροφή των προσβεβλημένων κλαδίσκων κατά το κλάδεμα.
Μονίλια (Monilinia fructicola)
Για τη Μονίλια στα πυρηνόκαρπα θα πρέπει να γίνει ένας ψεκασμός λίγο πριν τη διόγκωση των οφθαλμών για να προστατευτούν τα ευαίσθητα τμήματα του άνθους (σέπαλα, πέταλα, ανθήρες), ιδιαίτερα όταν επικρατεί βροχερός καιρός. Επαναληπτικοί ψεκασμοί κατά την διάρκεια της άνθησης, ιδιαιτέρως αν επικρατούν ευνοϊκές συνθήκες προσβολής (ψυχρός, νεφελώδης καιρός ή βροχοπτώσεις) κατά τις οποίες παρατείνεται η διάρκεια της άνθησης και συνακόλουθα το διάστημα ευπάθειας. Εφόσον μετά την καρπόδεση συνεχίζονται οι ευνοϊκές συνθήκες, είναι συχνά απαραίτητος ένας ακόμη ψεκασμός στο καρπίδιο.
ΜΗΛΙΑ - ΑΧΛΑΔΙΑ
Ασθένειες & Εχθροί
Oι σημαντικότερες ασθένειες των μηλοειδών είναι το φουζικλάδιο (Venturia inaequalis) και το βακτηριακό κάψιμο (Εrwinia amylovora).
To φουζικλάδιο αντιμετωπίζεται κατά τη διάρκεια της βλαστικής περιόδου με ψεκασμούς εγκεκριμένων φυτοπροστατευτικών προϊόντων. Κατά την διάρκεια του χειμώνα γίνεται κλάδεμα και καταστροφή των προσβεβλημένων κλάδων. Τα πεσμένα φύλλα θα πρέπει να συλλέγονται και να ενσωματώνονται (όπου είναι εφικτό) ή να ψεκάζονται (μετά την πτώση) με ουρία που ευνοεί την αποσύνθεσή τους.
Το βακτηριακό κάψιμο αντιμετωπίζεται κυρίως προληπτικά με τα παρακάτω καλλιεργητικά μέτρα:
1. Απομάκρυνση - καταστροφή των προσβεβλημένων δένδρων (προσβολή του κορμού ή των βραχιόνων σε απόσταση μικρότερη από 50 εκ. από τον κορμό), ακόμη καιτων γειτονικών που είναι ύποπτα για προσβολή.
2. Αυστηρό κλάδεμα των προσβεβλημένων δένδρων όλη τη βλαστική περίοδο με αφαίρεση και υγιούς τμήματος.
3. Κατά το κλάδεμα ή τον καθαρισμό τα εργαλεία θα πρέπει συνεχώς να απολυμαίνονται.
4. Αποφυγή λήψης εμβολίου από μολυσμένους οπωρώνες.
5. Ψεκασμός πριν τη διακοπή του λήθαργου με εγκεκριμένο χαλκούχο σκεύασμα.
6. Επεμβάσεις με εγκεκριμένα φυτοπροστατευτικά προϊόντα σε καλλιέργειες όπου υπάρχει ιστορικό προσβολής από την ασθένεια.
Αποφυγή υπερβολικής αζωτούχου λίπανσης λόγω του ότι ευνοείται η ασθένεια από την περίσσεια αζώτου.
Η ψύλλα (Cacopsylla spp.) είναι από τους σημαντικότερους εχθρούς της αχλαδιάς. Για την σωστή αντιμετώπιση του εντόμου θα πρέπει να γίνει αποτελεσματική καταπολέμηση των πληθυσμών της διαχειμάζουσας γενιάς με εφαρμογή παραφινέλαιων ή πυρεθρινοειδών ή με μείγμα και των δύο. Επίσης οι χειμερινοί ψεκασμοί είναι απαραίτητοι και εναντίον του κόκκινου τετράνυχου (Panonychus ulmi), εφόσον υπάρχει καταγραφή με ιστορικό προσβολής. Θα πρέπει να γίνει καλή διαβροχή των δένδρων, επειδή τα αβγά του κόκκινου τετράνυχου εναποτίθενται σε προφυλαγμένες θέσεις στα κλαδιά. Οι εφαρμογές παραφινέλαιων πραγματοποιούνται κατά την διάρκεια του λήθαργου μέχρι και το φούσκωμα των οφθαλμών.
ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΟΛΑ ΤΑ ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΣΚΕΥΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ
