Γιατί είναι απαραίτητη η επανεγκατάσταση παλαιών αμπελώνων;

Οι υπερβολικές λιπάνσεις με υπερφωσφορικά και καλιούχα λιπάσματα ενδεχομένως να έχουν συσσωρεύσει, υπό μη διαθέσιμες μορφές, αυτά τα θρεπτικά στοιχεία. Ακόμη υπερβολικές αζωτούχες λιπάνσεις ενδεχομένως να έχουν προκαλέσει σοβαρή υποβάθμιση του pH. Η μακροχρόνια διέλευση των γεωργικών μηχανημάτων και η απουσία καλλιέργειας σε βάθος, συμπιέζει τα επιφανειακά στρώματα και επιβαρύνει τη δομή του εδάφους, ή πολλές φορές ακόμη προκαλεί την προτιμησιακή εγκατάσταση των ριζών σε συγκεκριμένο εδαφικό ορίζοντα.

Άλλοτε πάλι υπάρχει το ενδεχόμενο στον παλαιό αμπελώνα να ενδημούν νηματώδεις, σηψιρριζίες, ή μολυσματικός εκφυλισμός. Τότε ο κίνδυνος προσβολής του νέου αμπελώνα από τις ασθένειες αυτές είναι μεγάλος.

Για όλους τους παραπάνω λόγους αλλά ιδιαίτερα στην περίπτωση που υπάρχουν φυτά με συμπτώματα μολυσματικού εκφυλισμού, θα πρέπει μετά την εκρίζωση να υπάρχει περίοδος αγρανάπαυσης και αμειψισποράς, για τουλάχιστον 6 - 7 χρόνια και να πραγματοποιούνται βαθιές αρόσεις.

Όμως στις σύγχρονες συνθήκες του ανταγωνισμού και της αυξημένης αξίας της γης υπάρχει ανάγκη άμεσης επανεγκατάστασης. Επιπλέον θεωρείται επιβεβλημένη η αντιμετώπιση των νηματωδών, φορέων του μολυσματικού εκφυλισμού. Η χρησιμοποίηση των κλασικών μεθόδων αντιμετώπισης των νηματωδών (χρησιμοποίηση του διχλωροπροπανίου ή του Aldicarbe) μερικές φορές είναι αναποτελεσματική δεδομένου ότι σε βάθος κάτω των 70 cm, η αποτελεσματικότητά τους είναι δύσκολη. Επιπλέον οι νηματώδεις ανάλογα και με τη φύση του εδάφους αποφεύγουν τα νηματοδοκτόνα μετακινούμενοι.

Τι επιτυγχάνουμε με την επανεγκατάσταση παλαιών αμπελώνων;

Με σκοπό λοιπόν την πληρέστερη και αμεσότερη καταστροφή του ριζικού συστήματος των φυτών του παλαιού αμπελώνα, πριν την εκρίζωση, αμέσως μετά την εποχή του τρυγητού, πραγματοποιούμε μια «αποδυνάμωση» των φυτών με την εφαρμογή ενός διασυστηματικού ζιζανιοκτόνου (Glyphosate) σε ποσότητα 1.5 L ανά στρέμμα.

Η εφαρμογή αυτή έχει ως αποτέλεσμα την καταστροφή ενός μεγάλου μέρους των ριζιδίων των φυτών. Την άνοιξη που ακολουθεί τα φυτά εκριζώνονται. Ενδείκνυται στην περίπτωση αυτή η παραπάνω επέμβαση να συνδυάζεται με απολύμανση του εδάφους με κατάλληλα νηματοδοκτόνα (Διχλωροπροπάνιο ή Aldicarbe).

Πηγή: Νικολάου, Ν.Α. (2011). Αμπελουργία (Β΄ έκδοση). Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Σύγχρονη Παιδεία, σ. 217.