Στην παρούσα εργασία αναδεικνύεται ο ευεργετικός ρόλος του ασβεστίου στις υδρολιπάνσεις της ποικιλίας «Τσεχελίδης», τονίζεται η ανάγκη για υψηλά (πολύ καλά) επίπεδα φωσφόρου στο έδαφος, ενθαρρύνεται η χρήση των λιπασμάτων που περιέχουν χλώριο (όπου το έδαφος δεν είναι επιβαρυμένο), ενώ χαρακτηρίζονται ως επιζήμια τα υψηλά και πολύ υψηλά επίπεδα της καλιολίπανσης που συνήθως εφαρμόζονται στην καλλιέργεια.

Όλοι μας, γεωπόνοι και αγρότες γνωρίζουμε ότι τα φυτά για να αναπτυχθούν και να δώσουν παραγωγή τρέφονται κυρίως από το έδαφος με την βοήθεια του νερού αλλά και του ήλιου. Χρειάζονται γόνιμο έδαφος, αρκετό και κατάλληλο νερό, επαρκή ηλιοφάνεια και φυσικά φρέσκο αέρα-οξυγόνο.

Η μαλακή κορυφή της ελιάς εμφανίζεται συνήθως στην ωρίμανση ως μαλάκωμα της σάρκας στον καρπού. Μικρές περιοχές από καταστραμμένους ιστούς εμφανίζονται στο άκρο του καρπού συνήθως όταν ξεκινά η αλλαγή του χρώματος. Καθώς η ωρίμανση προχωρά η επιφάνεια του καρπού με συμπτώματα αυξάνεται.

Για τη διαμόρφωση ορθολογικής πρότασης λίπανσης απαιτείται σειρά δεδομένων μεταξύ των οποίων οι πληροφορίες που προέρχονται από την ανάλυση του εδάφους κατέχουν κομβική θέση.