Ποιες οι απαιτήσεις σε θρεπτικά στοιχεία;
Άζωτο (Ν) και Κάλιο (Κ): Απαραίτητα για την έντονη πρώτη βλαστική ανάπτυξη. Το άζωτο προωθεί τη δημιουργία νέων βλαστών, ενώ το κάλιο ενισχύει την ανθεκτικότητα των φυτών και τη μεταφορά θρεπτικών στοιχείων.
Φώσφορος (P), Ασβέστιο (Ca) και Χουμικά Εκχυλίσματα: Συμβάλλουν στην ανοιξιάτικη ανάπτυξη της ρίζας και των μεριστωμάτων, ιδιαίτερα σε νεαρά δέντρα, εξασφαλίζοντας σωστή εγκατάσταση και ανάπτυξη. Επίσης, βελτιώνουν τον αριθμό των παραγόμενων καρπών, ενισχύοντας την καρπόδεση.
Βόριο (B), Σίδηρος (Fe), Ψευδάργυρος (Zn), Μαγγάνιο (Mn) και Χαλκός (Cu): Προωθούν τη ζωηρή και υγιή ανάπτυξη των φύλλων, βελτιώνοντας τη σύνθεση χλωροφύλλης και τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης. Συμβάλλουν επίσης στην καλή ζωτικότητα της γύρης, διασφαλίζοντας επιτυχημένη καρπόδεση και αποτρέποντας την ανάρροια.
Μολυβδαίνιο (Mo): Παίζει σημαντικό ρόλο στον ταχύ μεταβολισμό του αζώτου, διευκολύνοντας τη σύνθεση πρωτεϊνών και τον σχηματισμό της γύρης, εξασφαλίζοντας καλή γονιμότητα των ανθέων.
Αμινοξέα & Εκχυλίσματα Φυκιών: Δρουν ως φυσικοί βιοδιεγέρτες, μειώνοντας την ενεργειακή κατανάλωση του φυτού και ενισχύοντας τον μεταβολισμό, με αποτέλεσμα τη δυναμική βλαστική ανάπτυξη.
Η εφαρμογή των παραπάνω θρεπτικών στοιχείων μπορεί να γίνει τόσο μέσω ριζοποτισμάτων όσο και με διαφυλλικούς ψεκασμούς, ανάλογα με τις εδαφικές συνθήκες και τις ανάγκες του οπωρώνα. Η ισορροπημένη λίπανση κατά την κρίσιμη αυτή περίοδο εξασφαλίζει υγιή δέντρα, ομοιόμορφη καρπόδεση και υψηλής ποιότητας παραγωγή.