Ο ελαιώνας καταναλώνει νερό ανάλογα με την ηλικία, το βάθος ριζοστρώματος, τη διαμόρφωση, τις καιρικές συνθήκες, τη φυσιολογική του κατάσταση και τη διαθεσιμότητα νερού στο έδαφος.

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της χώρας μας είναι η διαχείριση των αποβλήτων και των παραπροϊόντων που παράγονται κατά τη διαδικασία παραγωγής ελαιόλαδου.

Τι συμβαίνει στην ελιά και ποιες καλλιεργητικές πρακτικές μπορούν να εφαρμοστούν; Την περίοδο του Ιουνίου παρατηρείται μια μερική καρπόπτωση και φυλλόπτωση στα δένδρα ελιάς ενώ παράλληλα αυξάνεται το μέγεθος του καρπού.

Κρίνεται απαραίτητη η φυτοπροστασία  κατά το στάδιο της καρπόδεσης του ελαιώνα.

Οι ποικιλίες ελιάς Manzanilla και Gordal, με την Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη (ΠΓΕ), όχι μόνο επιβιώνουν, αλλά και αναπτύσσονται ως εμβλήματα ποιότητας, παράδοσης και βιωσιμότητας.

Ένα νέο είδος πλαστικού από υπολείμματα κλαδέματος της ελιάς που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για συσκευασία τροφίμων.

Η ετήσια παρουσία του πυρηνοτρήτη ολοκληρώνεται με την καρπόβιο γενιά, η οποία μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπτώσεις στην παραγωγή.

Οι υψηλές θερμοκρασίες που προηγήθηκαν έφεραν διακυμάνσεις στην ταχύτητα εξέλιξης της άνθισης ανάλογα πάντα με το μικρόκλιμα κάθε περιοχής. Συστήνεται να εκτιμήσετε το βλαστικό στάδιο του ελαιώνα σας.

Από τους χειρισμούς του εδάφους ο έλεγχος ζιζανίων είναι η σημαντικότερη φροντίδα και απαιτεί προσεκτικούς χειρισμούς κάτω από τις αντίξοες συνθήκες που διεξάγεται η ελαιοκομία.

Συστήνεται στους παραγωγούς να αναρτήσουν φερομονικές παγίδες παρακολούθησης του πυρηνοτρήτη στους ελαιώνες τους. Συνήθως δεν απαιτείται χημική καταπολέμηση της βαμβακάδας, παρά μόνο σε περιπτώσεις ελαιώνων με μικρό ποσοστό ανθοφορίας και με μεγάλη προσβολή από το έντομο.