Στη βερικοκιά ο μύκητας προσβάλει σημαντικά τα φύλλα και τους καρπούς και λιγότερο τους οφθαλμούς, ενώ σπάνια προσβάλλονται οι βλαστοί.

Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι φιστικοπαραγωγοί στη Μεσόγειο στρέφονται στη συμπληρωματική άρδευση, κυρίως λόγω της κλιματικής αστάθειας και των παρατεταμένων περιόδων ξηρασίας. Ωστόσο, ένα βασικό ερώτημα παραμένει: βελτιώνει η άρδευση μόνο την παραγωγή ή και την ποιότητα του φιστικιού;

Οι επιστήμονες που ασχολούνται με τη βελτίωση του σιταριού αντιμετωπίζουν εδώ και χρόνια ένα βασικό πρόβλημα, καθώς όταν αυξάνεται η παραγωγή, συχνά μειώνεται η θρεπτική αξία του καρπού. Μια νέα μελέτη από την Κίνα δείχνει ότι αυτό το δίλημμα μπορεί να ξεπεραστεί, εντοπίζοντας ένα συγκεκριμένο γονίδιο που παίζει καθοριστικό ρόλο.

Ένα σπάνιο αλλά αξιοπρόσεκτο φαινόμενο γνωστό ως χίμαιρα, όπου τυχαία μετάλλαξη στα βλαστοκύτταρα προκαλεί διάσπαση του χρώματος στους καρπούς, χαρίζοντάς τους μοναδική αισθητική χωρίς καμία επίπτωση στην ποιότητα ή την οικονομία. Πρόκειται για φυσική ανωμαλία που μετατρέπει τον καρπό σε έργο τέχνης της φύσης.

Οι πολυαμίνες αποτελούν σημαντικούς ρυθμιστές της ανάπτυξης και ωρίμανσης των φυτών, με κρίσιμο ρόλο σε κυτταρικές διεργασίες. Στην τομάτα, η συγκέντρωσή τους επηρεάζεται έντονα από τις μετασυλλεκτικές συνθήκες, ιδιαίτερα τη θερμοκρασία αποθήκευσης.

Αυτή την περίοδο, η ελιά στις πρώιμες περιοχές βρίσκεται στο στάδιο της καρπόδεσης, ενώ στις όψιμες περιοχές ολοκληρώνει την ανθοφορία. Το στάδιο αυτό είναι κρίσιμο για την παραγωγή και απαιτεί ιδιαίτερη φροντίδα. Οι διαφορές ανά περιοχή επηρεάζουν τον χρόνο και την ένταση των καλλιεργητικών παρεμβάσεων.

Οι επιτραπέζιες ελιές αποτελούν βασικό συστατικό της μεσογειακής διατροφής, γεγονός που οφείλεται στην υψηλή περιεκτικότητά τους σε φαινολικές ενώσεις.  Οι ενώσεις αυτές συμβάλλουν στη χαρακτηριστική γεύση και σε σημαντικά οφέλη για την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, οι παραδοσιακές μέθοδοι επεξεργασίας μεταβάλλουν τη σύστασή τους κατά τη διαδικασία της αποπίκρανσης.

Ο δάκος της ελιάς (Bactrocera oleae) αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εχθρούς της ελαιοκαλλιέργειας παγκοσμίως, προκαλώντας τόσο ποσοτικές απώλειες στην παραγωγή όσο και σημαντική ποιοτική υποβάθμιση του ελαιόλαδου.

Προσοχή, σε ορισμένες περιπτώσεις το ηλιακό έγκαυμα της καρυδιάς μπορεί να μοιάζει με διαφόρων ειδών προσβολές, όπως η βακτηρίωση, η Rhagoletis completa κ.ά.

Στη βοτανική ορολογία η ονομασία "Χίμαιρα" αναφέρεται σε ένα φυτό ή ένα μέρος φυτού που είναι ένα μείγμα δύο ή περισσότερων γενετικά διαφορετικών τύπων κυττάρων.